و من خوب می‌دانم،
این دل گرفته هر چقدر هم ببارد.....
نه خزان تنهایی ام می شود... بهار
نه کویر سینه‌ام.......لاله زار
... ...و نه یأس واژه های ذهنم.......یاس سپید!

اما
بغض می شوم
تا ببارم

شاید به کنج آسمان دلم
پیدا شوی
رنگین کمانم!