تا چند عمر در هوس و آرزو رود

ای کاش این نفس که برآید فرو رود

مهمان سراست خانه دنیا که اندرو

یک روز این بیاید و یک روز او رود

بر کام دل به گردش ایام دل نبند

کین چرخ کج مدار نه بر آرزو رود

از بهر رفع غم گر بر کیس بری پناه

هم غم به جای ماند وهم آبرو رود

کردیم  هر گناهی و از کرده غافلیم

ای وای اگر حدیث گنه روبرو رود

امروز رو نکرد به درگاه حق" سنا"

فردا به سوی درگه او با چه رو رود؟

 

استاد جلال الدین همایی

 

 

خیلی این شعرو دوست دارم....