عجب آن دلبرزيبا کجا شد؟
عجب آن سروخوش بالا کجا شد؟
ميان ما چو شمعي نور مي داد
کجاشد اي عجب بي ما کجا شد؟
دلم چون برگ مي لرزد همه روز
که دلبر نيمه شب تنها کجا شد؟
برو بر ره بپرس از رهگذاران
که آن همراه جان افزا کجا شد؟
برو بر باغ بپرس از باغبانان
که آن شاخ گل رعنا کجا شد؟
چو ديوانه همي گردم به صحرا
که آن آهو در اين صحرا کجا شد؟
دو چشم من چو جيهون شد ز گريه
که آن گوهردراين دريا کجا شد
ز ماه و زهره مي پرسم همه شب
که آن مه رو,برين بالا کجا شد؟