.. بهار من..

دقیقا نمیدونم امروزبرای یازدهمین بار بود یا دوازدهمین بار که شب یلدای کیومرث پوراحمد رو دیدم

یکی از خاطره انگیز ترین فیلمهای عمرمه!!تک تک صحنه های فیلم رو چندین بار دیدم .از سینما چیز زیادی نمیدونم ولی بعضی صحنه هاش به نظرم خیلی خوش ساخت هستند.مثلا صحنه ابتدای فیلم اونجا که حامد تو ماشین گریه میکنه و آهنگ ویگن روی صحنه پخش میشه یا beate * گفتن حامد موقع صحبت کردن با افسر آلمانی حتی رقصیدن حامد تو تولدی که تو تنهایی خودش برای دخترش گرفتهو یا دیدار حامد و پریا آخر فیلم

موزیکال بودن فیلم هم خیلی برام جالب بود. تعداد کمی از فیلمهاسازهای ایرانی ازاین مشخصه تو فیلمهاشون بهره می برند تقصیری هم ندارند.فقط فیلمهای هندی از این ژانرسینمایی تو دنیا استفاده میکنند و اون رو  تقریبا به ابتذال و نابودی کشوندند.ولی در شب یلدا پوراحمد به خوبی از اون استفاده کرده وریتمهای غمگین به یاد موندنی اکثرا قدیمی رو در بهترین جای ممکنه از فیلم قرار داده و به همین خاطر بار عاطفی فیلم خیلی بالا رفته.

این وسط نبایدبازی فوقالعاده محمد رضا فروتن رو از یاد برد که به تنهایی بار کل فیلم رو به دوش کشیده وبه نظر من یکی از بهترین بازیهای عمرش رو انجام داده

 یکی از بهترین دیالوگهای فیلم که همش تو ذهن منه حرفیه که پریا به حامد میزنه:

مواطب باش تو گذشته زندگیت غرق نشی.زخمای آدم سرمایست.سرمایتو الکی با این و اون تقسیم نکن.داد نزن هوار نکش آرومو بی سرو صداهمه چیزو تحمل کن.

اگر فیلمو ندیدین بهتون توصیه میکنم از دستش ندین.

*به زبان آلمانی یعنی لطفا خواهش میکنم بیچاره ام!