مردی می آید
 از وهم جنگل پندار
 بر تارکش
 نشان هابیل
مرد سبزینه پوش جنگل نور
در دستهایش شکوفه و خون
 در چشمهایش
 عصاره نور
 چشمان منتظر ، با دیدنش
 به گوری خویش ایمان می آورند
 مردی می آید 
 تا تخم بزرگ جهان
 شکسته شود
 و عقاب
 سهمگین وار
 ز هبوط خک
به بی نهایت
 پرواز می کند
 زلال شنگرفی سپهر
 پر ستاره خواهد شد
 و عقاب
 در انتظار خورشید
 نخواهد ماند
 مردی می آید
 تا در رکابش
 شاعران اساطیری
 شمشیر زنند
 و خدایان اسطوره های کهن
 تارک بر خک سایند
 هاله های ابدی
 بر پیکرهای بی سر
 چتر نور می افشانند
 و
 رسالت نوح پایان می گیرد
 مردی می آید
 مردی سبزینه پوش جنگل نور
 مردی که خورشید
 تیله کوچکی است
در دستهایش
 و شب
 از برق شمشیرش
خواهد مرد
 مردی می آید
 من می دانم
 بر تارکش
 نشان هابیل دارد