مست همین باده ام
باده نگاه تو
آن هنگام که به من چشم می دوزی
مست همین باده ام
باده کلام تو
گاه سخن گفتنت
آن هنگام که مرا خطاب می کنی
مست همین باده ام
باده حضور تو
مرا از خود بی خود می کند
می دانی؟
هیچ هوشیاری نمی خواهم
می خواهم تا ابد مست باده عشق تو باشم.
+ نوشته شده در جمعه سیزدهم مرداد ۱۳۸۵ ساعت 17:50 توسط
|
كاش باز آيد و اندوه مرا دريابد