از انتونیو بورگاس
حسِ غريبی است دوست داشتن و عجيب تر از آن است دوست داشته شدن...
وقتی میدانيم کسی با جان و دل دوستمان دارد ... ونفسها و صدا و نگاهمان در
روح و جانش ريشه دوانده ؛ به بازيش میگيريم . هر چه او عاشقتر ، ما سرخوشتر،
هر چه او دل نازکتر ، ما بی رحمتر . تقصير از ما نيست ؛ تمامی قصه های
عاشقانه، اينگونه به گوشمان خوانده شدهاند.....
+ نوشته شده در چهارشنبه سوم خرداد ۱۳۸۵ ساعت 11:23 توسط
|
كاش باز آيد و اندوه مرا دريابد